İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 20 Haziran 2012 Tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Yasasına göre tüm işletmeler belirli bir tarih aralıkları doğrultusunda iş güvenliği uzmanı işyeri hekimi bulundurmak ve ya bir OSGB yani Ortak Sağlık ve Güvenlik Firması ile sözleşme imzalayarak bu hizmeti almaları gerekmektedir.
İŞ SAĞLIĞI VE
GÜVENLİĞİ KANUNU
Kanun No. 6331 Kabul
Tarihi: 20/6/2012
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve
Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Kanunun
amacı; işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve mevcut sağlık ve güvenlik
şartlarının iyileştirilmesi için işveren ve çalışanların görev, yetki,
sorumluluk, hak ve yükümlülüklerini düzenlemektir.
Kapsam ve istisnalar
MADDE 2 – (1) Bu Kanun; kamu
ve özel sektöre ait bütün işlere ve işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri
ile işveren vekillerine, çırak ve stajyerler de dâhil olmak üzere tüm
çalışanlarına faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.
(2) Ancak aşağıda
belirtilen faaliyetler ve kişiler hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz:
a) Fabrika, bakım
merkezi, dikimevi ve benzeri işyerlerindekiler hariç Türk Silahlı Kuvvetleri,
genel kolluk Akuvvetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının
faaliyetleri.
b) Afet ve acil
durum birimlerinin müdahale faaliyetleri.
c) Ev hizmetleri.
ç) Çalışan istihdam
etmeksizin kendi nam ve hesabına mal ve hizmet üretimi yapanlar.
d) Hükümlü ve
tutuklulara yönelik infaz hizmetleri sırasında, iyileştirme kapsamında yapılan
işyurdu, eğitim, güvenlik ve meslek edindirme faaliyetleri.
Tanımlar
MADDE 3 – (1) Bu Kanunun
uygulanmasında;
a) Bakanlık: Çalışma
ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
b) Çalışan: Kendi
özel kanunlarındaki statülerine bakılmaksızın kamu veya özel işyerlerinde
istihdam edilen gerçek kişiyi,
c) Çalışan
temsilcisi: İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmalara katılma, çalışmaları
izleme, tedbir alınmasını isteme, tekliflerde bulunma ve benzeri konularda
çalışanları temsil etmeye yetkili çalışanı,
ç) Destek elemanı:
Asli görevinin yanında iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili önleme, koruma,
tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda özel olarak
görevlendirilmiş uygun donanım ve yeterli eğitime sahip kişiyi,
d) Eğitim kurumu: İş
güvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve diğer sağlık personelinin eğitimlerini
vermek üzere Bakanlıkça yetkilendirilen kamu kurum ve kuruluşlarını,
üniversiteleri ve Türk Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler
tarafından kurulan müesseseleri,
e) Genç çalışan: On beş
yaşını bitirmiş ancak on sekiz yaşını doldurmamış çalışanı,
f) İş güvenliği
uzmanı: İş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş,
iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip mühendis, mimar veya teknik elemanı,
g) İş kazası:
İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren
veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen özre uğratan olayı,
ğ) İşveren: Çalışan
istihdam eden gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve
kuruluşları,
h) İşyeri: Mal veya
hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile çalışanın
birlikte
örgütlendiği, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden
bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen işyerine bağlı yerler ile
dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve
mesleki eğitim yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçları da içeren
organizasyonu,
ı) İşyeri hekimi: İş
sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş,
işyeri hekimliği belgesine sahip hekimi,
i) İşyeri sağlık ve
güvenlik birimi: İşyerinde iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütmek üzere
kurulan, gerekli donanım ve personele sahip olan birimi,
j) Konsey: Ulusal İş
Sağlığı ve Güvenliği Konseyini,
k) Kurul: İş sağlığı
ve güvenliği kurulunu,
1) Meslek hastalığı:
Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya çıkan hastalığı,
m) Ortak sağlık ve
güvenlik birimi: Kamu kurum ve kuruluşları, organize sanayi bölgeleri ile Türk
Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler tarafından, işyerlerine iş
sağlığı ve güvenliği hizmetlerini sunmak üzere
kurulan gerekli
donanım ve personele sahip olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen birimi,
n) Önleme: İşyerinde
yürütülen işlerin bütün safhalarında iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili
riskleri ortadan kaldırmak veya azaltmak için planlanan ve alınan tedbirlerin
tümünü,
o) Risk: Tehlikeden
kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya da başka zararlı sonuç meydana gelme
ihtimalini,
ö) Risk
değerlendirmesi: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek tehlikelerin
belirlenmesi, bu tehlikelerin riske dönüşmesine yol açan faktörler ile
tehlikelerden kaynaklanan risklerin analiz edilerek derecelendirilmesi ve
kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması amacıyla yapılması gerekli çalışmaları,
p) Tehlike:
İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek, çalışanı veya işyerini
etkileyebilecek zarar veya hasar verme potansiyelini,
r) Tehlike sınıfı:
İş sağlığı ve güvenliği açısından, yapılan işin özelliği, işin her safhasında
kullanılan veya ortaya çıkan maddeler, iş ekipmanı, üretim yöntem ve şekilleri,
çalışma ortam ve şartları ile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak işyeri
için belirlenen tehlike grubunu,
s) Teknik eleman:
Teknik öğretmen, fizikçi ve kimyager unvanına sahip olanlar ile üniversitelerin
iş sağlığı ve güvenliği programı mezunlarını,
ş) İşyeri hemşiresi:
25/2/1954 tarihli ve 6283 sayılı Hemşirelik Kanununa göre hemşirelik mesleğini icra
etmeye yetkili, iş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça
yetkilendirilmiş işyeri hemşireliği belgesine sahip hemşire/sağlık memurunu, ifade
eder.
(2) İşveren adına
hareket eden, işin ve işyerinin yönetiminde görev alan işveren vekilleri, bu
Kanunun uygulanması bakımından işveren sayılır.
İKİNCİ BÖLÜM
İşveren ile
Çalışanların Görev, Yetki ve Yükümlülükleri
İşverenin genel
yükümlülüğü
MADDE 4 – (1) İşveren,
çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup bu çerçevede;
a) Mesleki risklerin
önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dâhil her türlü tedbirin alınması,
organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve
güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun
iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.
b) İşyerinde alınan
iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve
uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.
c) Risk
değerlendirmesi yapar veya yaptırır.
ç) Çalışana görev
verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu göz önüne alır.
d) Yeterli bilgi ve
talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan
yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.
(2) İşyeri dışındaki
uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan
kaldırmaz.
(3) Çalışanların iş
sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını
etkilemez.
(4) İşveren, iş
sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.
Risklerden korunma
ilkeleri
MADDE 5 – (1) İşverenin
yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:
a) Risklerden
kaçınmak.
b) Kaçınılması
mümkün olmayan riskleri analiz etmek.
c) Risklerle
kaynağında mücadele etmek.
ç) İşin kişilere
uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma
şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze
çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek,
önlenemiyor ise en aza indirmek.
d) Teknik
gelişmelere uyum sağlamak.
e) Tehlikeli olanı,
tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.
f) Teknoloji, iş
organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili
faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası
geliştirmek.
g) Toplu korunma
tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.
ğ) Çalışanlara uygun
talimatlar vermek.
İş sağlığı ve
güvenliği hizmetleri
MADDE 6 – (1) Mesleki
risklerin önlenmesi ve bu risklerden korunulmasına yönelik çalışmaları da kapsayacak,
iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin sunulması için işveren;
a) Çalışanları
arasından iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve diğer sağlık personeli
görevlendirir.
Çalışanları arasında belirlenen niteliklere sahip personel bulunmaması hâlinde,
bu hizmetin tamamını veya bir kısmını ortak sağlık ve güvenlik birimlerinden
hizmet alarak yerine getirebilir. Ancak belirlenen
niteliklere ve
gerekli belgeye sahip olması halinde, tehlike sınıfı ve çalışan sayısı dikkate
alınarak, bu hizmetin yerine getirilmesini kendisi üstlenebilir.
b)
Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşların görevlerini
yerine getirmeleri amacıyla araç, gereç, mekân ve zaman gibi gerekli bütün
ihtiyaçlarını karşılar.
c) İşyerinde sağlık
ve güvenlik hizmetlerini yürütenler arasında iş birliği ve koordinasyonu
sağlar.
ç)
Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşlar tarafından iş
sağlığı ve güvenliği ile ilgili mevzuata uygun olan ve yazılı olarak bildirilen
tedbirleri yerine getirir.
d) Çalışanların
sağlık ve güvenliğini etkilediği bilinen veya etkilemesi muhtemel konular
hakkında;
görevlendirdikleri
kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşları, başka işyerlerinden çalışmak
üzere kendi işyerine gelen çalışanları ve bunların işverenlerini bilgilendirir.
(2) 4/1/2002 tarihli
ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamındaki kamu kurum ve kuruluşları; iş
sağlığı ve güvenliği hizmetlerini, Sağlık Bakanlığına ait döner sermayeli
kuruluşlardan doğrudan alabileceği gibi 4734 sayılı Kanun hükümleri
çerçevesinde de alabilir.
(3) Tam süreli
işyeri hekimi görevlendirilen işyerlerinde, diğer sağlık personeli
görevlendirilmesi zorunlu değildir.
İş sağlığı ve
güvenliği hizmetlerinin desteklenmesi
MADDE 7 – (1) İş sağlığı ve
güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için, Bakanlıkça aşağıdaki şartlarla
destek sağlanabilir:
a) Kamu kurum ve
kuruluşları hariç ondan az çalışanı bulunanlardan, çok tehlikeli ve tehlikeli
sınıfta yer alan işyerleri faydalanabilir. Ancak, Bakanlar Kurulu, ondan az
çalışanı bulunanlardan az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinin de
faydalanmasına karar verebilir.
b) Giderler, iş
kazası ve meslek hastalığı bakımından kısa vadeli sigorta kolları için toplanan
primlerden kaynak aktarılmak suretiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından
finanse edilir.
c) Uygulamada,
Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alınır.
ç) Bu Kanun ve diğer
mevzuat gereğince yapılan kontrol ve denetimlerde; istihdam ettiği kişilerin
sigortalılık bildiriminde bulunmadığı tespit edilen işverenlerden, tespit
tarihine kadar yapılan ödemeler yasal faizi ile birlikte Sosyal Güvenlik
Kurumunca tahsil edilir ve bu durumdaki işverenler, sağlanan destekten üç yıl
süreyle faydalanamaz.
d) Uygulamaya
ilişkin olarak ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye, uygulamayı
yönlendirmeye ve doğabilecek sorunları çözmeye Bakanlık yetkilidir.
(2) Aşağıdaki
konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar, Maliye Bakanlığının uygun görüşü
alınarak Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir:
a) İş sağlığı ve
güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için sağlanacak desteğin
uygulanması.
b) Destek sağlanacak
ondan az çalışanı bulunan işyerlerinin özellikleri göz önünde bulundurularak;
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenecek iş sağlığı ve güvenliği hizmet
bedellerinin tespiti, destek olunacak kısmı ve ödenme şekli.
c) Destekten
faydalanabilecek işyerlerinin taşıması gereken şartlar.
ç) İş sağlığı ve
güvenliği hizmeti verecek kuruluşların özellikleri.
(3) Etkinlik ve
sürekliliğin sağlanması amacıyla; Bakanlık tarafından Sağlık Bakanlığı, Bilim,
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ve ilgili meslek kuruluşlarıyla iş birliği
yapılabilir.
İşyeri hekimleri ve
iş güvenliği uzmanları
MADDE 8 – (1) İşyeri hekimi ve
iş güvenliği uzmanlarının hak ve yetkileri, görevlerini yerine getirmeleri nedeniyle
kısıtlanamaz. Bu kişiler, görevlerini mesleğin gerektirdiği etik ilkeler ve
mesleki bağımsızlık içerisinde yürütür.
(2) İşyeri hekimi ve
iş güvenliği uzmanları; görevlendirildikleri işyerlerinde iş sağlığı ve
güvenliğiyle ilgili alınması gereken tedbirleri işverene yazılı olarak
bildirir; bildirilen hususlardan hayati tehlike arz edenlerin işveren tarafından
yerine getirilmemesi hâlinde, bu hususu Bakanlığın yetkili birimine bildirir.
(3) Hizmet sunan
kuruluşlar ile işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanları, iş sağlığı ve güvenliği
hizmetlerinin yürütülmesindeki ihmallerinden dolayı, hizmet sundukları işverene
karşı sorumludur.
(4) Çalışanın ölümü
veya maluliyetiyle sonuçlanacak şekilde vücut bütünlüğünün bozulmasına neden
olan işkazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde ihmali tespit edilen
işyeri hekimi veya iş güvenliği uzmanının yetki belgesi askıya alınır.
(5) İş güvenliği
uzmanlarının görev alabilmeleri için; çok tehlikeli sınıfta yer alan
işyerlerinde (A) sınıfı, tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde en az (B)
sınıfı, az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde ise en az (C)sınıfı iş
güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olmaları şartı aranır. Bakanlık, iş
güvenliği uzmanlarının ve işyeri hekimlerinin görevlendirilmesi konusunda
sektörel alanda özel düzenleme yapabilir.
(6) Belirlenen
çalışma süresi nedeniyle işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanının tam süreli
görevlendirilmesi gereken durumlarda; işveren, işyeri sağlık ve güvenlik birimi
kurar. Bu durumda, çalışanların tabi olduğu kanun hükümleri saklı kalmak
kaydıyla, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre belirlenen haftalık
çalışma süresi
dikkate alınır.
(7) Kamu kurum ve
kuruluşlarında ilgili mevzuata göre çalıştırılan işyeri hekimi veya iş
güvenliği uzmanı olma niteliğini haiz personel, gerekli belgeye sahip olmaları
şartıyla asli görevlerinin yanında, belirlenen çalışma süresine riayet ederek
çalışmakta oldukları kurumda veya ilgili personelin muvafakati ve üst
yöneticinin onayı
ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görevlendirilebilir. Bu şekilde
görevlendirilecek personele,görev yaptığı her saat için (200) gösterge
rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı tutarında ilave ödeme, hizmet
alan kurum
tarafından yapılır. Bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir kesinti
yapılmaz. Bu durumdaki görevlendirmeye ilişkin ilave ödemelerde, günlük mesai
saatlerine bağlı kalmak kaydıyla, aylık toplam seksen saatten fazla olan
görevlendirmeler dikkate alınmaz.
(8) Kamu sağlık
hizmetlerinde tam süreli çalışmaya ilişkin mevzuat hükümleri saklı kalmak
kaydıyla, işyeri hekimlerinin ve diğer sağlık personelinin işyeri sağlık ve
güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinde görevlendirilmelerinde
ve hizmet verilen işyerlerinde çalışanlarla sınırlı olmak üzere görevlerini
yerine getirmelerinde, diğer kanunların kısıtlayıcı hükümleri uygulanmaz.
Tehlike sınıfının
belirlenmesi
MADDE 9 – (1) İşyeri tehlike
sınıfları; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanununun 83 üncü maddesine göre belirlenen kısa vadeli sigorta kolları prim
tarifesi de dikkate alınarak, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün
Başkanlığında ilgili taraflarca oluşturulan komisyonun görüşleri doğrultusunda,
Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile tespit edilir.
(2) İşyeri tehlike
sınıflarının tespitinde, o işyerinde yapılan asıl iş dikkate alınır.
Risk
değerlendirmesi, kontrol, ölçüm ve araştırma
MADDE 10 – (1) İşveren, iş
sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür.
Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır:
a) Belirli
risklerden etkilenecek çalışanların durumu.
b) Kullanılacak iş
ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi.
c) İşyerinin tertip
ve düzeni.
ç) Genç, yaşlı,
engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile
kadın çalışanların durumu.
(2) İşveren,
yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği
tedbirleri ile
Kullanılması gereken
koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.
(3) İşyerinde
uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim
yöntemleri; çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini
yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir
nitelikte olmalıdır.
(4) İşveren, iş
sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz
kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve
araştırmaların yapılmasını sağlar.
Acil durum planları,
yangınla mücadele ve ilk yardım
MADDE 11 – (1) İşveren;
a) Çalışma ortamı,
kullanılan maddeler, iş ekipmanı ile çevre şartlarını dikkate alarak meydana
gelebilecek acil durumları önceden değerlendirerek, çalışanları ve çalışma
çevresini etkilemesi mümkün ve muhtemel acil durumları belirler ve bunların
olumsuz etkilerini önleyici ve sınırlandırıcı tedbirleri alır.
b) Acil durumların
olumsuz etkilerinden korunmak üzere gerekli ölçüm ve değerlendirmeleri yapar,
acil durum planlarını hazırlar.
c) Acil durumlarla
mücadele için işyerinin büyüklüğü ve taşıdığı özel tehlikeler, yapılan işin
niteliği, çalışan sayısı ile işyerinde bulunan diğer kişileri dikkate alarak;
önleme, koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda
uygun donanıma sahip ve bu konularda eğitimli yeterli sayıda kişiyi
görevlendirir, araç ve gereçleri
sağlayarak eğitim ve
tatbikatları yaptırır ve ekiplerin her zaman hazır bulunmalarını sağlar.
ç) Özellikle ilk
yardım, acil tıbbi müdahale, kurtarma ve yangınla mücadele konularında, işyeri
dışındaki kuruluşlarla irtibatı sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapar.
Tahliye
MADDE 12 – (1) Ciddi, yakın ve
önlenemeyen tehlikenin meydana gelmesi durumunda işveren;
a) Çalışanların işi
bırakarak derhal çalışma yerlerinden ayrılıp güvenli bir yere gidebilmeleri
için, önceden
gerekli
düzenlemeleri yapar ve çalışanlara gerekli talimatları verir.
b) Durumun devam
etmesi hâlinde, zorunluluk olmadıkça, gerekli donanıma sahip ve özel olarak görevlendirilenler
dışındaki çalışanlardan işlerine devam etmelerini isteyemez.
(2) İşveren,
çalışanların kendileri veya diğer kişilerin güvenliği için ciddi ve yakın bir
tehlike ile karşılaştıkları ve amirine hemen haber veremedikleri durumlarda;
istenmeyen sonuçların önlenmesi için, bilgileri ve
mevcut teknik
donanımları çerçevesinde müdahale edebilmelerine imkân sağlar. Böyle bir
durumda çalışanlar, ihmal veya dikkatsiz davranışları olmadıkça yaptıkları
müdahaleden dolayı sorumlu tutulamaz.
Çalışmaktan kaçınma
hakkı
MADDE 13 – (1) Ciddi ve yakın
tehlike ile karşı karşıya kalan çalışanlar kurula, kurulun bulunmadığı işyerlerinde
ise işverene başvurarak durumun tespit edilmesini ve gerekli tedbirlerin
alınmasına karar verilmesini talep edebilir. Kurul acilen toplanarak, işveren
ise derhâl kararını verir ve durumu tutanakla tespit eder.
Karar, çalışana ve çalışan
temsilcisine yazılı olarak bildirilir.
(2) Kurul veya
işverenin çalışanın talebi yönünde karar vermesi hâlinde çalışan, gerekli
tedbirler alınıncaya kadar çalışmaktan kaçınabilir. Çalışanların çalışmaktan
kaçındığı dönemdeki ücreti ile kanunlardan ve iş sözleşmesinden doğan diğer
hakları saklıdır.
(3) Çalışanlar ciddi
ve yakın tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda birinci fıkradaki usule uymak
zorunda olmaksızın işyerini veya tehlikeli bölgeyi terk ederek belirlenen
güvenli yere gider. Çalışanların bu hareketlerinden dolayı hakları
kısıtlanamaz.
(4) İş sözleşmesiyle
çalışanlar, talep etmelerine rağmen gerekli tedbirlerin alınmadığı durumlarda,
tabi Oldukları kanun hükümlerine göre iş sözleşmelerini feshedebilir. Toplu
sözleşme veya toplu iş sözleşmesi ile çalışan kamu personeli, bu maddeye göre
çalışmadığı dönemde fiilen çalışmış sayılır.
(5) Bu Kanunun 25
inci maddesine göre işyerinde işin durdurulması hâlinde, bu madde hükümleri uygulanmaz.
İş kazası ve meslek
hastalıklarının kayıt ve bildirimi
MADDE 14 – (1) İşveren;
a) Bütün iş
kazalarının ve meslek hastalıklarının kaydını tutar, gerekli incelemeleri
yaparak bunlar ile ilgili raporları düzenler.
b) İşyerinde meydana
gelen ancak yaralanma veya ölüme neden olmadığı halde işyeri ya da iş
ekipmanının zarara uğramasına yol açan veya çalışan, işyeri ya da iş ekipmanını
zarara uğratma potansiyeli olan olayları inceleyerek bunlar ile ilgili
raporları düzenler.
(2) İşveren,
aşağıdaki hallerde belirtilen sürede Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimde
bulunur:
a) İş kazalarını
kazadan sonraki üç iş günü içinde.
b) Sağlık hizmeti
sunucuları veya işyeri hekimi tarafından kendisine bildirilen meslek
hastalıklarını, öğrendiği tarihten itibaren üç iş günü içinde.
(3) İşyeri hekimi
veya sağlık hizmeti sunucuları; meslek hastalığı ön tanısı koydukları vakaları,
Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına
sevk eder.
(4) Sağlık hizmeti
sunucuları kendilerine intikal eden iş kazalarını, yetkilendirilen sağlık
hizmeti sunucuları ise meslek hastalığı tanısı koydukları vakaları en geç on
gün içinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirir.
(5) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının uygun görüşü
alınarak Bakanlıkça belirlenir.
Sağlık gözetimi
MADDE 15 – (1) İşveren;
a) Çalışanların
işyerinde maruz kalacakları sağlık ve güvenlik risklerini dikkate alarak sağlık
gözetimine tabi tutulmalarını sağlar.
b) Aşağıdaki
hallerde çalışanların sağlık muayenelerinin yapılmasını sağlamak zorundadır:
1) İşe girişlerinde.
2) İş
değişikliğinde.
3)İş kazası, meslek
hastalığı veya sağlık nedeniyle tekrarlanan işten uzaklaşmalarından sonra işe
dönüşlerinde
talep etmeleri
hâlinde.
4) İşin devamı
süresince, çalışanın ve işin niteliği ile işyerinin tehlike sınıfına göre
Bakanlıkça belirlenen düzenli aralıklarla.
(2) Tehlikeli ve çok
tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde çalışacaklar, yapacakları işe uygun olduklarını
belirten sağlık raporu olmadan işe başlatılamaz.
(3) Bu Kanun
kapsamında alınması gereken sağlık raporları, işyeri sağlık ve güvenlik
biriminde veya hizmet alınan ortak sağlık ve güvenlik biriminde görevli olan
işyeri hekiminden alınır. Raporlara itirazlar Sağlık Bakanlığı tarafından
belirlenen hakem hastanelere yapılır, verilen kararlar kesindir.
(4) Sağlık gözetiminden
doğan maliyet ve bu gözetimden kaynaklı her türlü ek maliyet işverence karşılanır,çalışana
yansıtılamaz.
(5) Sağlık muayenesi
yaptırılan çalışanın özel hayatı ve itibarının korunması açısından sağlık
bilgileri gizli tutulur.
Çalışanların
bilgilendirilmesi
MADDE 16 – (1) İşyerinde iş
sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve sürdürülebilmesi amacıyla işveren,çalışanları
ve çalışan temsilcilerini işyerinin özelliklerini de dikkate alarak aşağıdaki
konularda bilgilendirir:
a) İşyerinde
karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu ve önleyici tedbirler.
b) Kendileri ile
ilgili yasal hak ve sorumluluklar.
c) İlk yardım,
olağan dışı durumlar, afetler ve yangınla mücadele ve tahliye işleri konusunda
görevlendirilen kişiler.
(2) İşveren;
a) 12 nci maddede
belirtilen ciddi ve yakın tehlikeye maruz kalan veya kalma riski olan bütün
çalışanları, tehlikeler ile bunlardan doğan risklere karşı alınmış ve alınacak
tedbirler hakkında derhal bilgilendirir.
b) Başka
işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanların birinci fıkrada
belirtilen bilgileri almalarını sağlamak üzere, söz konusu çalışanların
işverenlerine gerekli bilgileri verir.
c) Risk
değerlendirmesi, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili koruyucu ve önleyici
tedbirler, ölçüm, analiz, teknik kontrol, kayıtlar, raporlar ve teftişten elde
edilen bilgilere, destek elemanları ile çalışan temsilcilerinin ulaşmasını
sağlar.
Çalışanların eğitimi
MADDE 17 – (1) İşveren,
çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini almasını sağlar. Bu eğitim
özellikle; işe başlamadan önce, çalışma yeri veya iş değişikliğinde, iş
ekipmanının değişmesi hâlinde veya yeni teknoloji Uygulanması hâlinde verilir.
Eğitimler, değişen ve ortaya çıkan yeni risklere uygun olarak yenilenir,
gerektiğinde ve düzenli aralıklarla tekrarlanır.
(2) Çalışan
temsilcileri özel olarak eğitilir.
(3) Mesleki eğitim
alma zorunluluğu bulunan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde,
yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenler çalıştırılamaz.
(4) İş kazası geçiren
veya meslek hastalığına yakalanan çalışana işe başlamadan önce, söz konusu
kazanın veya meslek hastalığının sebepleri, korunma yolları ve güvenli çalışma
yöntemleri ile ilgili ilave eğitim verilir. Ayrıca,
herhangi bir sebeple
altı aydan fazla süreyle işten uzak kalanlara, tekrar işe başlatılmadan önce
bilgi yenileme eğitimi verilir.
(5) Tehlikeli ve çok
tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde; yapılacak işlerde karşılaşılacak
sağlık ve güvenlik
riskleri ile ilgili
yeterli bilgi ve talimatları içeren eğitimin alındığına dair belge olmaksızın,
başka işyerlerinden çalışmak üzere gelen çalışanlar işe başlatılamaz.
(6) Geçici iş
ilişkisi kurulan işveren, iş sağlığı ve güvenliği risklerine karşı çalışana
gerekli eğitimin verilmesini sağlar.
(7) Bu madde kapsamında
verilecek eğitimin maliyeti çalışanlara yansıtılamaz. Eğitimlerde geçen süre
çalışma süresinden sayılır. Eğitim sürelerinin haftalık çalışma süresinin
üzerinde olması hâlinde, bu süreler fazla sürelerle çalışma veya fazla çalışma
olarak değerlendirilir.
Çalışanların
görüşlerinin alınması ve katılımlarının sağlanması
MADDE 18 – (1) İşveren, görüş
alma ve katılımın sağlanması konusunda, çalışanlara veya iki ve daha fazla çalışan
temsilcisinin bulunduğu işyerlerinde varsa işyeri yetkili sendika
temsilcilerine yoksa çalışan temsilcilerine aşağıdaki imkânları sağlar:
a) İş sağlığı ve
güvenliği ile ilgili konularda görüşlerinin alınması, teklif getirme hakkının
tanınması ve bu konulardaki görüşmelerde yer alma ve katılımlarının sağlanması.
b) Yeni
teknolojilerin uygulanması, seçilecek iş ekipmanı, çalışma ortamı ve
şartlarının çalışanların sağlık ve güvenliğine etkisi konularında görüşlerinin
alınması.
(2) İşveren, destek
elemanları ile çalışan temsilcilerinin aşağıdaki konularda önceden görüşlerinin
Alınmasını sağlar:
a) İşyerinden
görevlendirilecek veya işyeri dışından hizmet alınacak işyeri hekimi, iş
güvenliği uzmanı ve diğer personel ile ilk yardım, yangınla mücadele ve tahliye
işleri için kişilerin görevlendirilmesi.
b) Risk
değerlendirmesi yapılarak, alınması gereken koruyucu ve önleyici tedbirlerin ve
kullanılması gereken koruyucu donanım ve ekipmanın belirlenmesi.
c) Sağlık ve
güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin yürütülmesi.
ç) Çalışanların
bilgilendirilmesi.
d) Çalışanlara
verilecek eğitimin planlanması.
(3) Çalışanların
veya çalışan temsilcilerinin, işyerinde iş sağlığı ve güvenliği için alınan
önlemlerin yetersiz olduğu durumlarda veya teftiş sırasında, yetkili makama
başvurmalarından dolayı hakları kısıtlanamaz.
Çalışanların
yükümlülükleri
MADDE 19 – (1) Çalışanlar, iş
sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları
doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen
diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlüdür.
(2) Çalışanların,
işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda yükümlülükleri
şunlardır:
a) İşyerindeki
makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim
araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını
doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek.
b) Kendilerine
sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak.
c) İşyerindeki
makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden
ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir
eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek.
ç) Teftişe yetkili
makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların
giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak.
d) Kendi görev
alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan
temsilcisi ile iş birliği yapmak.
Çalışan temsilcisi
MADDE 20 – (1) İşveren;
işyerinin değişik bölümlerindeki riskler ve çalışan sayılarını göz önünde bulundurarak
dengeli dağılıma özen göstermek kaydıyla, çalışanlar arasında yapılacak seçim
veya seçimle belirlenemediği durumda atama yoluyla, aşağıda belirtilen
sayılarda çalışan temsilcisini görevlendirir:
a) İki ile elli
arasında çalışanı bulunan işyerlerinde bir.
b) Ellibir ile yüz
arasında çalışanı bulunan işyerlerinde iki.
c) Yüzbir ile beşyüz
arasında çalışanı bulunan işyerlerinde üç.
ç) Beşyüzbir ile bin
arasında çalışanı bulunan işyerlerinde dört.
d) Binbir ile ikibin
arasında çalışanı bulunan işyerlerinde beş.
e) İkibinbir ve
üzeri çalışanı bulunan işyerlerinde altı.
(2) Birden fazla
çalışan temsilcisinin bulunması durumunda baş temsilci, çalışan temsilcileri
arasında yapılacak seçimle belirlenir.
(3) Çalışan
temsilcileri, tehlike kaynağının yok edilmesi veya tehlikeden kaynaklanan
riskin azaltılması için, işverene öneride bulunma ve işverenden gerekli
tedbirlerin alınmasını isteme hakkına sahiptir.
(4) Görevlerini
yürütmeleri nedeniyle, çalışan temsilcileri ve destek elemanlarının hakları
kısıtlanamaz ve görevlerini yerine getirebilmeleri için işveren tarafından
gerekli imkânlar sağlanır.
(5) İşyerinde
yetkili sendika bulunması hâlinde, işyeri sendika temsilcileri çalışan
temsilcisi olarak da görev yapar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Konsey, Kurul ve
Koordinasyon
Ulusal İş Sağlığı ve
Güvenliği Konseyi
MADDE 21 – (1) Ülke genelinde
iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili politika ve stratejilerin belirlenmesi için tavsiyelerde
bulunmak üzere Konsey kurulmuştur.
(2) Konsey, Bakanlık
Müsteşarının başkanlığında aşağıda belirtilen üyelerden oluşur:
a) Bakanlık İş
Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü, Çalışma Genel Müdürü, İş Teftiş Kurulu
Başkanı ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından bir genel müdür.
b) Bilim, Sanayi ve
Teknoloji, Çevre ve Şehircilik, Enerji ve Tabii Kaynaklar, Gıda, Tarım ve
Hayvancılık, Kalkınma, Millî Eğitim ile Sağlık bakanlıklarından ilgili birer
genel müdür.
c) Yükseköğretim
Kurulu Başkanlığından bir yürütme kurulu üyesi, Devlet Personel Başkanlığından
bir başkan yardımcısı.
ç) İşveren, işçi ve
kamu görevlileri sendikaları üst kuruluşlarının en fazla üyeye sahip ilk
üçünden, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları
Konfederasyonundan, Türk Tabipleri Birliğinden, Türk
Mühendis ve Mimar
Odaları Birliğinden ve Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden konuyla ilgili veya
görevli birer yönetim kurulu üyesi.
d) İhtiyaç duyulması
hâlinde İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün teklifi ve Konseyin kararı ile belirlenen,
iş sağlığı ve güvenliği konusunda faaliyet gösteren kurum veya kuruluşlardan en
fazla iki temsilci.
(3) İkinci fıkranın
(d) bendi kapsamında belirlenen Konsey üyeleri, iki yıl için seçilir ve üst
üste iki olağan toplantıya katılmaz ise ilgili kurum veya kuruluşun üyeliği
sona erer.
(4) Konseyin
sekretaryası, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünce yürütülür.
(5) Konsey,
toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar verir. Oyların eşitliği
hâlinde başkanın oyu kararı belirler. Çekimser oy kullanılamaz.
(6) Konsey yılda iki
defa olağan toplanır. Başkanın veya üyelerin üçte birinin teklifi ile
olağanüstü olarak da toplanabilir.
(7) Konseyin çalışma
usul ve esasları Bakanlık tarafından belirlenir.
İş sağlığı ve
güvenliği kurulu
MADDE 22 – (1) Elli ve daha
fazla çalışanın bulunduğu ve altı aydan fazla süren sürekli işlerin yapıldığı işyerlerinde
işveren, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmalarda bulunmak üzere kurul
oluşturur. İşveren, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun kurul kararlarını
uygular.
(2) Altı aydan fazla
süren asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu hallerde;
a) Asıl işveren ve
alt işveren tarafından ayrı ayrı kurul oluşturulmuş ise, faaliyetlerin
yürütülmesi ve kararların uygulanması konusunda iş birliği ve koordinasyon asıl
işverence sağlanır.
b) Asıl işveren
tarafından kurul oluşturulmuş ise, kurul oluşturması gerekmeyen alt işveren,
koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.
c) İşyerinde kurul
oluşturması gerekmeyen asıl işveren, alt işverenin oluşturduğu kurula iş
birliği ve koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar.
ç) Kurul oluşturması
gerekmeyen asıl işveren ve alt işverenin toplam çalışan sayısı elliden fazla
ise, koordinasyonu asıl işverence yapılmak kaydıyla, asıl işveren ve alt
işveren tarafından birlikte bir kurul oluşturulur.
(3) Aynı çalışma
alanında birden fazla işverenin bulunması ve bu işverenlerce birden fazla
kurulun Oluşturulması hâlinde işverenler, birbirlerinin çalışmalarını etkileyebilecek
kurul kararları hakkında diğer işverenleri bilgilendirir.
İş sağlığı ve
güvenliğinin koordinasyonu
MADDE 23 – (1) Aynı çalışma
alanını birden fazla işverenin paylaşması durumunda işverenler; iş hijyeni ile iş
sağlığı ve güvenliği önlemlerinin uygulanmasında iş birliği yapar, yapılan işin
yapısı göz önüne alınarak mesleki
Risklerin önlenmesi
ve bu risklerden korunulması çalışmalarını koordinasyon içinde yapar,
birbirlerini ve çalışan temsilcilerini bu riskler konusunda bilgilendirir.
(2) Birden fazla
işyerinin bulunduğu iş merkezleri, iş hanları, sanayi bölgeleri veya siteleri
gibi yerlerde, iş sağlığı ve güvenliği konusundaki koordinasyon yönetim
tarafından sağlanır. Yönetim, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği yönünden
diğer işyerlerini etkileyecek tehlikeler hususunda gerekli tedbirleri almaları
için işverenleri uyarır.
Bu uyarılara uymayan
işverenleri Bakanlığa bildirir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Teftiş ve İdari
Yaptırımlar
Teftiş, inceleme,
araştırma, müfettişin yetki, yükümlülük ve sorumluluğu
MADDE 24 – (1) Bu Kanun
hükümlerinin uygulanmasının izlenmesi ve teftişi, iş sağlığı ve güvenliği yönünden
teftiş yapmaya yetkili Bakanlık iş müfettişlerince yapılır. Bu Kanun kapsamında
yapılacak teftiş ve incelemelerde, 4857 sayılı Kanunun 92, 93, 96, 97 ve 107
nci maddeleri uygulanır.
(2) Bakanlık,
işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği konularında ölçüm, inceleme ve araştırma
yapmaya, bu amaçla numune almaya ve eğitim kurumları ile ortak sağlık ve
güvenlik birimlerinde kontrol ve denetim yapmaya yetkilidir. Bu konularda
yetkilendirilenler mümkün olduğu kadar işi aksatmamak, işverenin ve işyerinin
meslek
sırları ile
gördükleri ve öğrendikleri hususları tamamen gizli tutmakla yükümlüdür. Kontrol
ve denetimin usul ve esasları Bakanlıkça düzenlenir.
(3) Askeri
işyerleriyle yurt güvenliği için gerekli maddeler üretilen işyerlerinin denetim
ve teftişi konusu ve sonuçlarına ait işlemler, Millî Savunma Bakanlığı ve
Bakanlıkça birlikte hazırlanacak yönetmeliğe göre yürütülür.
İşin durdurulması
MADDE 25 – (1) İşyerindeki bina
ve eklentilerde, çalışma yöntem ve şekillerinde veya iş ekipmanlarında çalışanlar
için hayati tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde; bu tehlike
giderilinceye kadar, hayati tehlikenin niteliği ve bu tehlikeden doğabilecek
riskin etkileyebileceği alan ile çalışanlar dikkate alınarak, işyerinin bir
bölümünde veya tamamında iş durdurulur. Ayrıca çok tehlikeli sınıfta yer alan
maden, metal ve yapı işleri ile tehlikeli kimyasallarla çalışılan işlerin
yapıldığı veya büyük endüstriyel kazaların olabileceği işyerlerinde, risk değerlendirmesi
yapılmamış olması durumunda iş durdurulur.
(2) İş sağlığı ve
güvenliği bakımından teftişe yetkili üç iş müfettişinden oluşan heyet, iş
sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili iş müfettişinin tespiti üzerine
gerekli incelemeleri yaparak, tespit tarihinden itibaren iki gün içerisinde
işin durdurulmasına karar verebilir. Ancak tespit edilen hususun acil
müdahaleyi gerektirmesi hâlinde;
tespiti yapan iş
müfettişi, heyet tarafından karar alınıncaya kadar geçerli olmak kaydıyla işi
durdurur.
(3) İşin
durdurulması kararı, ilgili mülki idare amirine ve işyeri dosyasının bulunduğu
Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne bir gün içinde gönderilir. İşin
durdurulması kararı, mülki idare amiri tarafından yirmi dört saat içinde yerine
getirilir. Ancak, tespit edilen hususun acil müdahaleyi gerektirmesi nedeniyle
verilen işin durdurulması kararı, mülki idare amiri tarafından aynı gün yerine
getirilir.
(4) İşveren, yerine
getirildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde, yetkili iş mahkemesinde işin
Durdurulması kararına itiraz edebilir. İtiraz, işin durdurulması kararının
uygulanmasını etkilemez. Mahkeme itirazı öncelikle görüşür ve altı iş günü
içinde karara bağlar. Mahkeme kararı kesindir.
(5) İşverenin işin
durdurulmasını gerektiren hususların giderildiğini Bakanlığa yazılı olarak
bildirmesi hâlinde, en geç yedi gün içinde işyerinde inceleme yapılarak
işverenin talebi sonuçlandırılır.
(6) İşveren, işin
durdurulması sebebiyle işsiz kalan çalışanlara ücretlerini ödemekle veya
ücretlerinde bir düşüklük olmamak üzere meslek veya durumlarına göre başka bir
iş vermekle yükümlüdür.
İdari para cezaları
ve uygulanması
MADDE 26 – (1) Bu Kanunun;
a) 4 üncü maddesinin
birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri yerine
getirmeyen işverene her bir yükümlülük için ayrı ayrı iki bin Türk Lirası,
b) 6 ncı maddesinin
birinci fıkrası gereğince belirlenen nitelikte iş güvenliği uzmanı veya işyeri
hekimi görevlendirmeyen işverene görevlendirmediği her bir kişi için beşbin
Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, diğer sağlık
personeli görevlendirmeyen işverene iki bin beş yüz Türk Lirası, aykırılığın
devam ettiği her ay için aynı miktar, aynı fıkranın (b), (c) ve (d) bentlerinde
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir ihlal için ayrı
ayrı bin beş yüz Türk Lirası, (ç) bendine aykırı hareket eden işverene yerine
getirilmeyen her bir tedbir
için ayrıayrı bin
Türk Lirası,
c) 8 inci maddesinin
birinci ve altıncı fıkralarına aykırı hareket eden işverene her bir ihlal için ayrı
ayrı bin beş yüz Türk Lirası,
ç) 10 uncu
maddesinin birinci fıkrasına göre risk değerlendirmesi yapmayan veya
yaptırmayan işverene üç bin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için
dört bin beş yüz Türk Lirası, dördüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri
yerine getirmeyen işverene bin beş yüz Türk Lirası,
d) 11 ve 12 nci
maddeleri hükümlerine aykırı hareket eden işverene, uyulmayan her bir
yükümlülük için bin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı
miktar,
e) 14 üncü
maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
işverene her bir yükümlülük için ayrı ayrı bin beş yüz Türk Lirası, ikinci
fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
işverene iki bin
Türk Lirası, dördüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
sağlık hizmeti sunucuları veya yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına iki bin
Türk Lirası,
f) 15 inci
maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine
getirmeyen işverene, sağlık gözetimine tabi tutulmayan veya sağlık raporu
alınmayan her çalışan için bin Türk Lirası,
g) 16 ncı maddesinde
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, bilgilendirilmeyen her
bir çalışan için bin Türk Lirası,
ğ) 17 nci maddesinin
bir ila yedinci fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
işverene her bir çalışan için bin Türk Lirası,
h) 18 inci
maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, her bir
aykırılık için ayrı ayrı bin Türk Lirası,
ı) 20 nci maddesinin
birinci ve dördüncü fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen
işverene bin Türk Lirası, üçüncü fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine
getirmeyen işverene bin beş yüz Türk Lirası,
i) 22 nci maddesinde
belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir aykırılık için ayrı
ayrı iki bin Türk Lirası,
j) 23 üncü
maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen bildirim yükümlülüklerini yerine
getirmeyen yönetimlere beş bin Türk Lirası,
k) 24 üncü
maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili
konularda ölçüm, inceleme ve araştırma yapılmasına, numune alınmasına veya
eğitim kurumları ile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinin kontrol ve
denetiminin yapılmasına engel olan işverene beş bin Türk Lirası,
1) 25 inci
maddesinde belirtilen yükümlülüklere göre işyerinin bir bölümünde veya
tamamında verilen durdurma kararına uymayarak durdurulan işi yönetmelikte
belirtilen şartları yerine getirmeden devam ettiren işverene
fiil başka bir suç
oluştursa dahi on bin Türk Lirası, altıncı fıkrasında belirtilen yükümlülükleri
yerine getirmeyen işverene ihlale uğrayan her bir çalışan için bin Türk Lirası,
aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar,
m) 29 uncu
maddesinde belirtilen; büyük kaza önleme politika belgesi hazırlamayan işverene
elli bin Türk Lirası, güvenlik raporunu hazırlayıp Bakanlığın değerlendirmesine
sunmadan işyerini faaliyete geçiren, işletilmesine
Bakanlıkça izin
verilmeyen işyerini açan veya durdurulan işyerinde faaliyete devam eden
işverene seksen bin Türk Lirası,
n) 30 uncu
maddesinde öngörülen yönetmeliklerde belirtilen yükümlülükleri yerine
getirmeyen işverene, uyulmayan her hüküm için tespit edildiği tarihten itibaren
aylık olarak bin Türk Lirası, idari para cezası verilir.
(2) Bu Kanunda
belirtilen idari para cezaları gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve İş
Kurumu il müdürünce verilir. Verilen idari para cezaları tebliğinden itibaren
otuz gün içinde ödenir. İdari para cezaları tüzel kişiliği bulunmayan kamu
kurum ve kuruluşları adına da düzenlenebilir.
Hüküm bulunmayan
haller ve muafiyet
MADDE 27 – (1) Çalışanların
tabi oldukları kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bu Kanunda hüküm bulunmayan
hallerde 4857 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.
(2) Bu Kanuna göre
düzenlenen kağıtlar damga vergisinden, işlemler harçtan müstesnadır.
(3) Bakanlık, bu
Kanuna göre yapılacak iş ve işlemlere ait her türlü belge veya bilgiyi,
elektronik ve benzeri ortamlar üzerinden isteyebilir, arşivleyebilir, bu ortamlar
üzerinden onay, yetki, bilgi ve belge verebilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Geçici
Hükümler
Bağımlılık yapan
maddeleri kullanma yasağı
MADDE 28 – (1) İşyerine, sarhoş
veya uyuşturucu madde almış olarak gelmek ve işyerinde alkollü içki veya uyuşturucu
madde kullanmak yasaktır.
(2) İşveren; işyeri
eklentilerinden sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde, hangi zamanda ve hangi
şartlarla alkollü içki içilebileceğini belirleme yetkisine sahiptir.
(3) Aşağıdaki
çalışanlar için alkollü içki kullanma yasağı uygulanmaz:
a) Alkollü içki
yapılan işyerlerinde çalışan ve işin gereği olarak üretileni denetlemekle
görevlendirilenler.
b) Kapalı kaplarda
veya açık olarak alkollü içki satılan veya içilen işyerlerinde işin gereği
alkollü içki içmek zorunda olanlar.
c) İşinin niteliği
gereği müşterilerle birlikte alkollü içki içmek zorunda olanlar.
Güvenlik raporu veya
büyük kaza önleme politika belgesi
MADDE 29 – (1) İşletmeye
başlanmadan önce, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek işyerleri için,
işyerlerinin büyüklüğüne göre büyük kaza önleme politika belgesi veya güvenlik
raporu işveren tarafından hazırlanır.
(2) Güvenlik raporu
hazırlama yükümlülüğü bulunan işveren, hazırladıkları güvenlik raporlarının
içerik ve yeterlilikleri Bakanlıkça incelenmesini müteakip işyerlerini işletmeye
açabilir.
İş sağlığı ve
güvenliği ile ilgili çeşitli yönetmelikler
MADDE 30 – (1) Aşağıdaki
konular ile bunlara ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak
yönetmeliklerle düzenlenir:
a) İlgili
bakanlıkların görüşü alınarak, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması,
sürdürülmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi amacıyla; işyeri bina ve
eklentileri, iş ekipmanı, işin her safhasında kullanılan ve ortaya çıkan maddeler,çalışma
ortam ve şartları, özel risk taşıyan iş ekipmanı ve işler ile işyerleri, özel politika
gerektiren
grupların çalıştırılması,
işin özelliğine göre gece çalışmaları ve postalar hâlinde çalışmalar, sağlık
kuralları bakımından daha az çalışılması gereken işler, gebe ve emziren
kadınların çalışma şartları, emzirme odaları ve çocuk bakım yurtlarının
kurulması veya dışarıdan hizmet alınması ve benzeri özel düzenleme
gerektirebilecek konular ve bunlara bağlı bildirim ve izinler ile bu Kanunun
uygulanmasına yönelik diğer hususlar.
b) İş sağlığı ve
güvenliği hizmetleri ile ilgili olarak;
1) Çalışan sayısı ve
tehlike sınıfı göz önünde bulundurularak hangi işyerlerinde işyeri sağlık ve
güvenlik biriminin kurulacağı, bu birimlerin fiziki şartları ile birimlerde
bulundurulacak donanım.
2) İşyeri sağlık ve
güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik biriminde görev alacak işyeri
hekimi,
iş güvenliği uzmanı
ve diğer sağlık personelinin nitelikleri, işe alınmaları, görevlendirilmeleri,
görev, yetki ve sorumlulukları, görevlerini nasıl yürütecekleri, işyerinde
çalışan sayısı ve işyerinin yer aldığı tehlike sınıfı göz önünde
bulundurularak
asgari çalışma süreleri, işyerlerindeki tehlikeli hususları nasıl
bildirecekleri, sahip oldukları belgelere göre hangi işyerlerinde görev
alabilecekleri.
3) İş sağlığı ve
güvenliği hizmeti sunacak kişi, kurum ve kuruluşların; görev, yetki ve
yükümlülükleri, belgelendirilmeleri ve yetkilendirilmeleri ile sunulacak
hizmetler kapsamında yer alan sağlık gözetimi ve sağlık
raporları,
kuruluşların fiziki şartları ile kuruluşlarda bulundurulacak personel ve
donanım.
4) İş sağlığı ve
güvenliği hizmeti sunan kişi, kurum ve kuruluşlardan işyeri tehlike sınıfı ve
çalışan sayısına göre; hangi şartlarda hizmet alınacağı, görevlendirilecek veya
istihdam edilecek kişilerin sayısı, işyerinde verilecek hizmet süresi ve
belirlenen görevleri hangi hallerde işverenin kendisinin üstlenebileceği.
5) İşyeri hekimi, iş
güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personelinin eğitimleri ve
belgelendirilmeleri, unvanlarına göre kimlerin hangi sınıf belge
alabilecekleri, işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personeli eğitimi
verecek kurumların belgelendirilmeleri, yetkilendirilmeleri ile eğitim
programlarının ve bu programlarda görev alacak eğiticilerin niteliklerinin
belirlenmesi ve belgelendirilmeleri, eğitimlerin sonunda yapılacak sınavlar ve düzenlenecek
belgeler.
c) Risk
değerlendirmesi ile ilgili olarak; risk değerlendirmesinin hangi işyerlerinde
ne şekilde yapılacağı, değerlendirme yapacak kişi ve kuruluşların
niteliklerinin belirlenmesi, gerekli izinlerin verilmesi ve izinlerin iptal edilmesi.
ç) Sağlık
Bakanlığının görüşü alınarak, işverenlerin işyerlerinde bu Kanun kapsamında
yapmakla yükümlü oldukları kişisel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik
gerekli kontrol, inceleme ve araştırmalar ile fiziksel, kimyasal ve biyolojik
etmenlerle ilgili ölçüm ve laboratuvar analizlerinin usul ve esasları ile bu
ölçüm ve analizleri yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi,
gerekli yetkilerin verilmesi ve verilen yetkilerin iptali ile yetkilendirme ve
belgelendirme bedelleri.
d) Yapılan işin
niteliği, çalışan sayısı, işyerinin büyüklüğü, kullanılan, depolanan ve
üretilen maddeler, iş ekipmanı ve işyerinin konumu gibi hususlar dikkate
alınarak acil durum planlarının hazırlanması, önleme, koruma, tahliye, ilk
yardım ve benzeri konular ile bu konularda görevlendirilecek kişiler.
e) Çalışanlara ve
temsilcilerine verilecek eğitimler, bu eğitimlerin belgelendirilmesi, iş
sağlığı ve güvenliği eğitimi verecek kişi ve kuruluşlarda aranacak nitelikler
ile mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan işler.
f) Kurulun oluşumu,
görev ve yetkileri, çalışma usul ve esasları, birden çok kurul bulunması
hâlinde bu kurullar arasındaki koordinasyon ve iş birliği.
g) İçişleri
Bakanlığı ile müştereken, işyerlerinde işin durdurulması, hangi işlerde risk
değerlendirmesi yapılmamış olması durumunda işin durdurulacağı, durdurma
sebeplerini gidermek için mühürlerin geçici olarak
kaldırılması,
yeniden çalışmaya izin verilme şartları, acil hallerde işin durdurulmasına
karar verilinceye kadar geçecek sürede alınacak tedbirlerin uygulanması.
ğ) Çevre ve
Şehircilik Bakanlığı ile müştereken, büyük endüstriyel kazaların önlenmesi ve
etkilerinin azaltılması için alınacak tedbirler, büyük endüstriyel kaza
oluşabilecek işyerlerinin belirlenmesi ve sınıflandırılması,
büyük kaza önleme
politika belgesi veya güvenlik raporunun hazırlanması ve uygulanması, güvenlik
raporunun
olmaması, incelenmek
üzere Bakanlığa gönderilmemesi veya Bakanlıkça yetersiz bulunması durumunda
işin durdurulması ve işin devamına izin verilmesi.
(2) Birinci fıkranın
(b) bendine göre işyeri hekimi ve diğer sağlık personeline dair çıkarılan
yönetmelikte yer alan işyeri hekimi ve diğer sağlık personelinin eğitim
programları, çalışma süreleri, görev ve yetkilerine ilişkin hususlarda Sağlık
Bakanlığının uygun görüşü alınır.
Belgelendirme, ihtar
ve iptaller
MADDE 31 – (1) İş sağlığı ve
güvenliği hizmeti sunan, ölçüm ve analizleri yapan kişi, kurum, kuruluşlar ve eğitim
kurumları ile ilgili olarak yetkilendirme ve belgelendirme bedelleri, bu kişi
ve kurumlara getirilen kuralların
ihlali hâlinde
hafif, orta ve ağır ihtar olarak kayda alınması ile yetki belgelerinin
geçerliliğinin doğrudan veya ihtar puanları esas alınarak askıya alınması ve
iptaline dair usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.
Değiştirilen
hükümler
MADDE 32 – 22/5/2003 tarihli ve
4857 sayılı İş Kanununun;
a) 7 nci maddesinin
birinci fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Geçici iş
ilişkisi kurulan işveren işçiye talimat verme hakkına sahiptir.”
b) 25 inci
maddesinin birinci fıkrasının (II) numaralı bendinin (d) alt bendinde yer alan
“veya 84 üncü maddeye aykırı hareket etmesi” ibaresi “, işyerine sarhoş yahut
uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması”
şeklinde değiştirilmiştir.
c) 71 inci maddesinin
üçüncü fıkrasında geçen “hafif işler” ibaresinden sonra
gelmek üzere “, on altı
yaşını doldurmuş fakat on sekiz yaşını bitirmemiş genç işçilerin hangi çeşit işlerde
çalıştırılabilecekleri” ibaresi eklenmiştir.
MADDE 33 – 13/12/1983 tarihli
ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I)
sayılı cetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümünde yer alan
“Baş İş Müfettişi ”unvanlı kadrolar “İş Başmüfettişi” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 34 – Ekli (I), (II) ve
(III) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait
bölümüne eklenmiş, ekli (IV) sayılı listede yer alan kadrolar iptal edilerek
190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Çalışma ve
Sosyal Güvenlik Bakanlığına ait bölümünden çıkarılmıştır.
MADDE 35 – 14/7/1965 tarihli ve
657 sayılı Devlet Memurları Kanununa ekli (II) sayılı cetvelin “4. Başbakanlık
ve Bakanlıklarda” bölümünde yer alan “İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Ens. Müd.”
ibaresi “İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitü Müdürü” olarak değiştirilmiştir.
MADDE 36 – 9/1/1985 tarihli ve
3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında
Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
“Yayın zorunluluğu
EK MADDE 2 – Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu
ile ulusal, bölgesel ve yerel yayın yapan özel televizyon kuruluşları ve
radyolar; ayda en az altmış dakika iş sağlığı ve güvenliği, çalışma hayatında
kayıt dışılığın önlenmesi, sosyal güvenlik, işçi ve işveren ilişkileri
konularında uyarıcı ve eğitici mahiyette yayınlar yapmak zorundadır. Bu yayınlar,
asgari otuz dakikası 17:00-22:00 saatleri arasında olmak üzere, 08:00-22:00
saatleri arasında yapılır ve yayınların kopyaları her ay düzenli olarak Radyo
ve Televizyon Üst Kuruluna teslim edilir. Bu saatler dışında yapılan
yayınlar, aylık
altmış dakikalık süreye dahil edilmez. Bu programlar, Bakanlık ve bağlı ve
ilgili kuruluşları, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu ile ilgili diğer kamu kurum
ve kuruluşları ile bilimsel kuruluşlar, kamu kurumu niteliğinde meslek
kuruluşları veya sivil toplum kuruluşları tarafından hazırlanır veya
hazırlatılır. Hazırlanan programların,
Bakanlığın olumlu
görüşü alındıktan sonra Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından radyo ve
televizyonlarda yayınlanması sağlanır.
Bu madde kapsamında
yapılan yayınlar için herhangi bir bedel ödenmez. Bu yayınların ve sürelerinin
denetimi Radyo ve Televizyon Üst Kurulunca yapılır.”
Yürürlükten
kaldırılan hükümler
MADDE 37 – 4857 sayılı Kanunun
aşağıdaki hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır:
a) 2 nci maddesinin
dördüncü fıkrası.
b) 63 üncü
maddesinin dördüncü fıkrası.
c) 69 uncu
maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları.
ç) 77, 78, 79, 80,
81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 ve geçici 2 nci maddeler.
4857 sayılı Kanunun
4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan “İş sağlığı ve
güvenliği hükümleri saklı kalmak üzere” ifadesi ile 98 inci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan “85 inci madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan
her işçi için bin Yeni Türk Lirası,” ifadesi metinden çıkartılmıştır.
Atıflar
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Diğer
mevzuatta iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanuna yapılan atıflar
bu Kanuna yapılmış sayılır.
Mevcut yönetmelikler
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 4857 sayılı
Kanunun 77 nci, 78 inci, 79 uncu, 80 inci, 81 inci ve 88 inci maddelerine göre
yürürlüğe konulan yönetmeliklerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri, bu
Kanunda öngörülen yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar uygulanmaya devam
olunur.
Sağlık raporları
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Çalışanlar için,
4857 sayılı Kanun ve diğer mevzuat gereği daha önce alınmış bulunan periyodik
sağlık raporları süresi bitinceye kadar geçerlidir.
İş güvenliği uzmanı görevlendirme
yükümlülüğü
GEÇİCİ MADDE 4 – (1) Bu Kanunun 8
inci maddesinde belirtilen çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde (A)
sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirme yükümlülüğü, bu
işyerlerinde Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren dört yıl süreyle (B)
sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirilmesi; tehlikeli sınıfta
yer alan işyerlerinde ise (B) sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı
görevlendirme yükümlülüğü, bu işyerlerinde Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
üç yıl süreyle (C) sınıfı belgeye sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirilmesi
kaydıyla yerine getirilmiş sayılır.
Mevcut sertifika ve
belgeler ile ihtar puanları
GEÇİCİ MADDE 5 – (1) Bu Kanunun
yayımı tarihinden önce Bakanlıkça verilen işyeri hekimliği, iş güvenliği
uzmanlığı ve işyeri hemşiresi sertifikası veya belgesi ile Türk Tabipleri
Birliği tarafından verilen işyeri hekimliği sertifikası sahiplerinden belgeleri
geçersiz sayılanlar, mevcut belge veya sertifikalarını bu Kanununyayımından itibaren
bir yıl içinde Bakanlıkça düzenlenecek belge ile değiştirmeleri şartıyla bu
Kanunla verilen bütün hak ve yetkileri kullanabilirler. Aynı tarihten önce
eğitim kurumlarınca verilen işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı
eğitimlerini tamamlayanlardan eğitimleri geçersiz sayılanlar ilgili mevzuata
göre sınava girmeye hak kazanırlar. Hak sahipliğinin tespitinde Bakanlık
kayıtları esas alınır.
(2) Bu Kanunun
yayımı tarihinden önce haklarında kesinleşmiş yargı kararı bulunmayan eğitim
kurumu ve ortak sağlık ve güvenlik birimlerine uygulanan ihtar puanları,
kayıtlarda yer alan haliyle yeni yapılacak düzenlemeye aktarılır.
İşyeri hekimliği
yapan kurum tabiplerine yapılan ücret ödemeleri
GEÇİCİ MADDE 6 – (1) Kamu kurum ve
kuruluşları ile mahalli idarelerde gerçekleştirilmiş olan işyeri hekimliği
ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri hakkında idari veya mali yargılama
ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye
tahsil ve tazmin konusu edilemez.
GEÇİCİ MADDE 7 – (1) Bu Kanunun
yayımı tarihinde Baş İş Müfettişi kadrolarında bulunanlar, hiçbir işleme gerek
kalmaksızın İş Başmüfettişi kadrolarına atanmış sayılır.
GEÇİCİ MADDE 8 – (1) Bu Kanunun
yayımlandığı tarihte İş Sağlığı ve Güvenliği Merkez Müdürlüğünde İşçi Sağlığı
ve İş Güvenliği Enstitü Müdürü ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Enstitü Müdür Yardımcısı
unvanlı kadrolarda bulunanların görevleri, bu Kanunun yayımlandığı tarihte sona
erer ve bunlar en geç bir ay içinde derece ve kademelerine uygun diğer
kadrolara atanır. Bunlar, yeni bir kadroya atanıncaya kadar, eski kadrolarına
ait aylık, ek gösterge ve her türlü zam ve tazminatlar ile diğer mali haklarını
almaya devam eder. Söz konusu personelin atandıkları tarih itibarıyla eski
kadrolarına ilişkin olarak en son ayda aldıkları aylık, ek gösterge, her türlü
zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin
(ilgili mevzuatı uyarınca fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti
hariç) toplam net tutarının (bu tutar sabit bir değer olarak esas alınır); yeni
atandıkları kadrolara ilişkin olarak yapılan aylık, ek gösterge, her türlü zam
ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin
(ilgili mevzuatı uyarınca fiili çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders
ücreti hariç) toplam net tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark tutarı,
herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın fark kapanıncaya kadar
ayrıca tazminat olarak ödenir. Atandıkları kadro unvanlarında isteğe bağlı
olarak herhangi bir değişiklik olanlarla kendi istekleriyle başka kurumlara
atananlara fark tazminatı ödenmesine son verilir.
(2) Bu Kanuna ekli
listelerde ihdas edilen kadrolardan boş bulunan 20 İş Sağlığı ve Güvenliği
Uzmanı, 100 İş Sağlığı ve Güvenliği Uzman Yardımcısı, 40 Memur, 40 Veri
Hazırlama ve Kontrol İşletmeni ve 10 Mühendis kadrosuna, 21/12/2011 tarihli ve
6260 sayılı 2012 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanundaki sınırlamalara tabi
olmadan
2012 yılı içinde
atama yapılabilir.
Yürürlük
MADDE 38 – (1) Bu Kanunun;
a) 6, 7 ve 8 inci
maddeleri;
1) Kamu kurumları
ile 50’den az çalışanı olan ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri için
yayımı tarihinden itibaren iki yıl sonra,
2) 50’den az
çalışanı olan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri için yayımı
tarihinden itibaren bir yıl sonra,
3) Diğer işyerleri
için yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra,
b) 9, 31, 33, 34,
35, 36 ve 38 inci maddeleri ile geçici
4, geçici 5, geçici 6, geçici 7 ve geçici 8 inci maddeleri yayımı tarihinde,
c) Diğer maddeleri
yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra,
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 39 – (1)
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder